Het grote tuktuk-avontuur !

Duurde welgeteld 2 minuten! Glimmend van trots nam Shel de sleutels van de dame achter de balie in ontvangst,nog even glimmend luisterde hij naar haar uitleg over de te nemen route. Hoewel, wanneer de dame zelf begon te twijfelen tussen links en rechts, waarbij een van de beide routes uitmondt in onberijdbaar junglepad, nam de intensiteit van het glimmen al lichtjes af... Ook de technische uitleg (ook al gebeurde die door een vrouw)over de versnellingen, het evenwicht bewaren, het stoppen en draaien deed het glimmen ook al geen goed, maar... er was nog steeds een gloed! En daar stond hij dan, onze tuktuk (voor een dag), een opzichtig exemplaar in het roze, dankzij Sheltjes radius zelfs licht fluoriscerend! Gezwind zwaaide Shel zijn slipper over het zadel, gaf vrouw en kroost een vette knipoog, draaide de sleutel een aantal keer heen en weer, aanhoorde het snorren, greep het stuur beet en schokte een halve meter vooruit. Ditzelfde procede hield hij nog welgeteld 2 minuten vol. De zoektocht naar de juiste balans op zo'n zelf gefabriceerde driewieler bleek je toch niet zo maar in 1-2-3 onder de knie te krijgen. Een halve draai verder zwaaide hij zijn slipper weer terug en trok richting balie. 'Oh! You neva dive tuktuk befoo ?' vroeg de baliedame nu. 'Than vejy dangeous. You no do that miste.'We hebben het eiland dan maar in onze vertrouwde pick-up bus verkend. "Allee Viggo, da's toch de super versie van de tuktuk, de tuktuk der tuktuks en die kan veel sneller, die haalt al die ande tuktuks in!" Hij slikte het! Wij vette knipoog naar elkaar. Grappig detail is wel dat de meeste tuktuks hier bestuurd worden door gesluierde vrouwen! Maar volgens Shel is het toch een pak ingewikkelder dan het lijkt en is het makkelijk praten vanop de zijlijn. Volgens een locale Belg doen de vrouwen hier liefst al het werk zelf omdat de mannen op het eiland zo'n lamzakken zijn dat ze zelfs niet willen samenwerken met 'mannen die -beroepshalve dan- werken'! Goed bekeken van die mannen... Sinds vandaag lopen de Thai hier met een kerstmuts op hun hoofd rond en wensen je "Mejie Kjiesmes". Heel vreemd, wat wordt dat morgen op Kerstavond zelf? De herdertjes lagen bij nachte zullen we alvast niet in canon moeten zingen, wat het wel wordt... schrijven we morgen! P.S. Sinds vandaag meldt Viggo niet langer dat hij z'n huis mist, maar wel z'n TV! Hij wordt een echte vent. Misschien blijft hij gewoon beter van de eerste keer hier, op Ko Lanta! Kim